شاید تنها شدن نوری به من بخشد

شاید تنها ماندن شعری به من بخشد

منم آن عاشق بی مار منم آن عاشق بی یار

من آن صیدی بی امان و بی قرارم آن ستره بی نور

منم آن نسترنی که بی یارو یاور

ماندآوارگی را آمو خت طعم تلخ زندگی را چشید

و همین طور مرگ را

مرگ عزیزان را بهترین ها را

نسترن با آن ها خواهد خشکید روزی خواهد رسید

تا او مانند همه چیز مدفون شود

ولی عشق او پا بر جا خواهد ماند قلب او عاشق است

مهر او نیز صادق با قی می ماند

قلبش او مانند شبنم پاک است

نسترن میبیند نستر ن میشنود کاش هر گز نمیدید

کاش هر کز نمی شنید

آن رنگها را آن زجر ها رامن هم پیمان شدم

با آب با باد با آفتاب با آتش

من همرا ه نسیم صبا از همه چیزو همه کس خواهم گذشت

من حتی در بین دو عاشق نیز به دنبال عشق خویش گشته ام

گلی که در گلدان نا اهلان زندانی شود

چگونه فزونی یابد

چگونه تکثیر شودمن به دنبال عشق های زمینی نخواهم نشت

حتی بی بال در آسمان ها خواهم گشت

به دنبال آسمانی شدن عاشق شدن

همیشه یه تردید تو دلم بوده که من عاشق کیم

مال کیم دلدارو دلخواه کیم

نمیدونم این دلم کجاست پیش کیه

تو خونه و کاشونه کی داره پر میزنه یا رش کیه

دلم شده یه هر جایی یه عاشق سروپایی

من بی وفا شدم بی تو تو هم معلوم نیست کجایی؟

من موندمو یه بی قراری یه بی یاری یه بی کاری

تو دشت عشق پر میزنم گاهی اینجا گاهی برات حرف میزنم

گاهی اینجا گاهی اونجا گاهی هزار نی میزنم

کاش میشد عاشق شد

کاش میشد با تو سوار قایق شد

کاش میشد با دستان تو گل کاشت

کاش میشد بر دستان تو بوسه کاشت

باید رنگ زندگی را چشید

باید رنگ عشق را چشید

رنگ باهم بودن یکی شدن

با هم زیستن ما شدن

تنهایی غمیست بی پایان

تنهایی شعریست بی پایان

شعر من تو هستی شور من تو هستی

عشق من با من بخوان قصه هستی را

قصه با هم بودن قصه زندگی را

دوست داشتن را از من نگیرمرا

در آغوش بگیر مرا ببوس

دوتا چشم دو تا قلب دو تا نور

هم راه هم سفر هم دم همه چیزو

همه کس همه دجا باهم و هم پا

میریم تا اون دور دورا میگیم به خدا

ما دوست داریم عشق و صفا مازنده ایم با هنم

ما میمیریم بدون هم من وتو تا اون دور دورا

نفس نفس راه اومدیم هر لحظه عاشق تر شدیم

بد جوری خاطر خواه شدیماما چی شد یه دفعه

اون همه عشق اون همه قول و قرار ها اون حرف ها

چی شد رفتی تنها شدم ولی

به حرمت عشقت یه عمر بی همراه شدم

گذشتی از من قسم چیشد من بی توام تو بی صدا رفتی

وپا گزاشتی روی همه عشقمون تنها بهونم

اینکه بی صدا گریه کنم

با بی کسی ها ساختم حالا عمرم سر اومده

خسته و ناامیدم میدونم بر نمیگردی

برگجشتنت محاله اما دلم همیشه در حسرت یه نگاهه

تو این فکر بودم من همیشه اما دیگه تموم شد

تو رفتی پس منم باید برماما کجا میرم پیش اونی که

به من گفت عاشق باشم روز و شب فکر شقایق باشم

فکر تو بود که داغونم کرد بی مهریات ویرونم کرد

منو ببخش باید برم

میرم پیش همونی که بهش قسم خوردیم

همیشه باهم بمونیم تا اون بببینه

عشقم تنها ترینه عشقم تنها ترینه