عشق واسه ي دلاتون يه واژه ي غريبه

ميگيد که عشق دروغه اين حرفتون فريبه

اگه که عشق دروغه اين دل چرا بي تابه

اين چشاي خسته ام واسه چي شب بي خوابه

طپش اين دل من بي اون براي کيه

چرا وقتي نباشه اين دل من زخمي ه؟

چرا اين دلم بيتاب واسه وقت ديداره

به جز ياد عزيزش هيچ هنري نداره

چرا وقتي پيشمه غم تو دلم ندارم

ولي وقتي نباشه اشک به چشام ميارم

اگه که عشق دروغه پس چرا من اسير م؟

پس چرا من حاضرم براي اون بميرم

چرا تنها فقط اون اميد زندگيمه

توي روزاي سختيم پناه خستگيمه

پس اين حس قشنگو اسمشو چي مي ذارين

شما که تو دلاتون يه ذره عشق ندارين.

اين عشق توي دلاتون اخه جا نميگيره..

پس تقصير شما نيست که قلباتون ميميره..

شمايين که دلاتون جنسش هميشه سنگه

نميدونين که اين عشق همون حس قشنگه..

صدایم کن صدایت برایم از هر صدایی آشنا تر است

نگاغهم کن که نگاهت برایم از هر سخنی با ارزش تر است

لبخندی بزن به رویم که لبخندت از هر گلی شکوفا تر است

میدانی سهم من در این دنیا چیست؟

عاشق بودن بی قراری -نالیدن -گریستن-بخشیدن

واز روزی که عاشق شدم بی قرار بودم و نالیدمو گریستمو

بعد او را برای رها کردنم بخشیدم

عشق را دردیست که جز عاشق نداند چیست

عشق را زجریست که جز معشوق نداند چیست

عشق را طعمیست که جز عاشق و معشوق کس نداند چیست

و آن گاه که زیر هجوم نگاه های سرزنش آمیز دیگران خورد شدم

و لبخندی بر روی لبانم نشاندم به تنها چیزی

 که بعد از رفتن تو فکر میکنم خداست و عشق باقیمانده از تو

 از عشق هر گونه خوا هم مینویسم

چه داند آن کس که عاشق نباشد

من عشق را در خویشتن پنهان مسازم

چه داند آن کس که لایقم نباشد

چه  ها گویم که در قطره قطره خون در رگهایم

نشان آن است که در وجودم عشق لبریز است

در بطنم چه ها گردد که من بی اطلاع باشم

از عشق با کدامین قلم بنویسم یا کدامین کاغذ را تیره کنم

چگونه گویم و از کجا شروع کنم این شور و شعف را که در من از آن عشق باشد

چه رختی بر تنم سازم که آن را رنگ عشق گویم

چه گونه آن همه شوق و نشان دهم در متن کاغذ ها

چه باشد در برت این طور که باشی چو من محزون عادت ها

عشق را چگونه خوانم چگونه نامم که آن مه رو درک کند معنای زیبای آن را

دوستان عزیز لطفا برای خواندن یک داستان

زیبا بر روی ادامه مطلب حتما کلیک کنید

ممنون

میدونی غم دیدنو زجر کشیدن خیلی سخته

خسته شدم آخ خسته شدم از بدی ها خسته شدم

یادت میاد بی کسی هام یادت میاد از تنهایی هام

آخ دیگه تموم شد غصه هام دیگه تموم شد قصه هام

با تو بودن به آخر نرسیده تموم نشد خاطرمولی فاصله هام...

آخر خطم دوباره سر روی شونه هام بزار فدات شم ای قشنگترین بهونم

میدونی میخوام برم ولی نمی دونم کجا!!!!!!!

دوست دارم ولی نمیدون چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

لبخندی را دیدم که برایم از کشف صد راز شیرین تر و گوارا تر بود

در عشق بازی ناز کشیدن بر من حرام است

طعمو رنج عشق کشیدن بر من یکی دیگر تمام است

من آسوده گشتم از هرچی شوریدگیهاست

من راحت شدم از هر چی در خود شکستن ها و ماتم گرفتن هاست

دنیا قشنگه با تموم پلیدی هاش قشنگه

 قصه دلدادگی ها و شکست ها

قهر ها و آشتی هاقصه بی کسی ها

 میشه از عشق فهمید سهم آدم تو این دنیا

میشه از عشق فهمید عاشق و معشوق چه هستند

 چقدر زیباست لحظه وصال

دو عاشقلحظه دل بریدن از دلبستگی ها

 سخته اما قشنگه طعم عشق از همیناست

که موندگارهممکنه به هم نرسن

اما چیزی که پا بر جاست اگر دروغ نگفته باشم یا

حتی به حرف خودم شک نکنم عشقه و خاطره هاست

چیزی که برامون میمونه

چیزی که دوستش داریم ما چیزی که

 برامون عزیز ترینه عشقه

عشق فقط عشق زمینی نیست عشق

 دو تا کبوتر دو انسان عشق به زندگی پول مرگ

به شقایق های عاشق به کوه در یا

 و حتی به هجرت آره هجرترفتن به غربت

تنها شدن با خویشتن رفتن بین کسانی

 که نه هم زبونن نه بی زبون منم یکی از اونام

یکی از اون تنها ترینا اما دوست دارم این تنهایی رو

 این بی کسی رو این سادگی رو دوست دارم

با تو باشم اما تو رو یا هام باشم هر چیزی از

 بین بره رویا قلبم میمونه همیشگی و قشنگ

عشق پابر جاست

 قلب زیباست

 مرگ تنهاست

 سادگی بی همتاست

نفس های آخرم زیر پوشش گل یاس

 چتر از گلهای پونه

 قلبی سرشار از بهونه 

 مهری بی نهایت  محبت با صداقت

   همدم این بیکسی هام این شکستن ها 

 این از نو شروع کردن ها

 همه چیز جز مرگ.  

 چرا؟

چرا؟ نفس میکشیم

چرا فرار میکنیم

 چرا دروغ میگیم چرا ریا؟

 چرا مرگ امون نمیده؟ 

 چرا زندگی با هم بودن زیستن فرصتش کمه؟

 چرا با ید سفر کرد؟

چرا باید رفت رفت به دور دست ها؟

چرا انتخاب کردن ها مشکله؟

چرا باهم بودن ها زیباست

 واژه من شعر من عشق من محبت وفا صفا همه وهمه

از توست وجود تو هم از عشقیه که تو قلبه

 از امیدم از مهری که تو دلم کاشتن

حالا جووونه زده بیا ما هم جوونه بزنیم

ديشب شب غريبي بود
ستاره ها تو اون شب آدمو فريب ميدادند
هر کدومشون با زيرکي نقشي تو تخته سياه آسمون  ميکاشتن
منو تو تو عالم شيرين خود باهم آروم ميشديم
چشاي روشن تو تو لحظه هام تداعي شد
لبخند سحر آميزت برام يه دنيا  خاطره شد
برام قصه عشقو تکرار کردي
صداي نوازشگرت منو خواب کرد
برد تو آغوش روياهام دلم هميشه در حسرت با تو بودن بود
در حسرت ديدن لحظه هاي با تو بودن بود
دلم ميخواست تا هميشه تو آغوش گرمت بمونم  اي کاش ميشد
اي کاش ميشد تو آغوش پر از مهرت جون ميدادم
 با نگاه گرمت بيهوش ميشدم
کاش ميشد فراموشت کنم
کاش ميشد آرومت کنم کاش مي شد... 

اي عشق بجز تو كس ندارم

تا راه ز پيش و پس ندارم

تا كار به كار من نداريد

من كار به هيچكس ندارم

بيهوده ز حد و حبس گفتي

من جز قلم و قفس ندارم

قاضي اگر اين زمينيانند

اميد به دادرس ندارم

گفتند : شرف ندارد اين من

گر اين شرف است پس ندارم

مي خواستم از شما بگويم

افسوس دگر نفس ندارم ؟