به نام خالق عاشقان ، او که خون را در رگها جاری ساخت

 و در قلب انسانها عشق دمید

عشقی که برای تو بود ، و تمامی زیبائی های آن با وجود تو زیبا بود

  براي شکستن دل يه لحظه وقت کافيه

   اما براي اينکه از دلش در بياري

   شايد هيچ وقت فرصت پيدا نکني

   مي شه بعضي ها رو مثل اشک از چشمات بندازي 

    اما نميتوني

    جلوي اشکي را بگيري که با رفتن بعضي ها از چشمات جاري بشه

 وقتی میان چشمهایت رغبتی نیست

 دیگر برای دل سپردن فرصتی نیست

بگذار تا عاشق ترین مردم بدانند

بین منو دستان گرمت نسبتی نیست

 تا انتهای ماجراهم پی نبردیم

 از مشرق چشم تو ما را قسمتی نیست

 چندیست میگیرد دلم باور کن ای دوست

 در حجم دستان تودیگر وسعتی نیست

 معذورم از عشقت، ببخشایم پریزاد

 دیگر برای دل سپردن فرصتی نیست.

از آتش پرسیدن محبت چیست؟گفت از من سوزان تر است

ازپرسیدن  محبت چیست؟گفت از من زیبا تر است

ازشمع  پرسیدن محبت چیست؟گفت از من عاشق تر است

از پروانه پرسیدن محبت چیست؟از من دیوانه تراست

از حافظ پرسیدن محبت چیست؟گفت محبت یعنی تارو پود زندگی

از خود محبت پرسیدن.چیستی؟گفت نگاهی بیش نیستم

درغرق دل آهی بیش نیستم

گفته بودی عشق جزیی از وجودت هست اما نیست نیست

گفته بودی زندگی بود و نبودت هست اما نیست نیست

فکر می کردم زلالی ساده ای مثل تمام چشمه ها

عشق در رگهای آبی و کبودت هست اما نیست نیست

صبر کردم !صبر کردم با خودم گفتم که شاید لااقل

ذره ای منطق درون تارو پودت هست اما نیست نیست

گفته بودم با زمان حل می شود در باورت هر مشکلی

اندکی صبرو تحمل کن به سودت هست اما نیست نیست

با تمام آن بدی ها باز هم می پرسم آیا بعد از این

گذشت لحظه هاي با تو بودن و در پاييز عشقمان تامي از دوست داشتن باقي نماند چقدر زودگذر بود قصه من و تو و در آنروز که دست بي رحم تقدير درو کرد گندمزار دلهايمان را و تهي شد همه جا از عطر گل عشق و در کوچ پرنده هاي غمگين در آن کوير آرزو شاعري دل شکسته و تنها مي نوشت شعري به ياد با هم بودن ها شعري براي خشکيدن گلهاي عشق در مزرعه دوست داشتنها قطره اشکي به ياد همه خاطره ها

گناهت را نمي بخشم

تو را با ديگري ديدم که گرم گفتگو بودي با او آهسته ميرفتي سراپا محو او بودي صدايت کردم و بر من چو بيگانه نگه کردي شکستي عهد ديرين را گنه کردي گنه کردي گناهت را نمي بخشم چه شبها را که من تنها به ياد تو سحر کردم چه عمري را که من بيهوده به پاي تو هدر کردم تو عمرم را هدر کردي گنه کردي گنه کردي گناهت را نمي بخشم همين بود آن صفايي را که ميگفتي همين بود آن وفايي را که ميگفتي تو که خود اين چنين بودي چرا روزم سيه کردي گنه کردي گنه کردي گناهت را نمي بخشم

با سلام به همه دوستان خوبه خودم. من مهدی ابراهیمی

۱۸ سال از تهران هستم. و در رشته کامپیوتر طراحی وب

مشغول به تحصیل هستم و هدفم از طراحی این وبلاگ اینه

که درد دل خودمو به شما دوستان خودم بگم و بگویم که عشق

در زندگی انسان خیلی مهمه و این عشقه که مارو زنده نگه

داشته پس با من همراه باشید در وبلاگ عشق زمینی.